Na de laatste sessie wilde ik snel nog een nachtje aan het water doorbrengen. Halverwege november besloot ik voor een instant sessie op pad te gaan. Eerst even een paar nieuwe gasflesjes voor de heater gehaald en toen snel door naar het thuiswater. De boot werd weer opgepompt en
de rigs in positie gebracht. Een van de hengels werd strak tegen de bosjes aan de overzijde gelegd en de tweede op een aflopend talud aan de overzijde. Beide hengels werden voorzien van een opvallende single hookbait en ik hoopte dan ook op een passerende vis.
Helaas zou het ook deze sessie niet lukken en pakte ik zaterdagmorgen het spul weer in. Van vissen kwam het even niet meer, tot de
gezamenlijke sessie met Erwin waar ik zowaar nog een onverwachte aanbeet kreeg. Helaas werd die niet verzilverd en zou ik ook die nacht geen karper vangen. Met de koudere periode zag ik dat niet als een groot verlies, maar als je gaat vissen wil je toch wel karper vangen.
Afgelopen week zat ik samen met mijn vriendin op de bank toen ze me vertelde dat ze op zaterdagavond een feestje met vriendinnen had. Ik rook mijn kans en stelde voor dat ik dan een nachtje zou gaan vissen. Lichtelijk overdonderd door de vraag stemde ze in en kon ik me opmaken voor een nachtje aan het water. Om direct maar even een ‘plakkend’ vooroordeel uit de lucht te halen; ik heb aan het begin van het seizoen met mijn vriendin afgesproken dat ik, uitzonderingen daargelaten, mijn visuren door de weeks maak en de weekenden thuis ben. Dit heeft alles te maken met mijn onregelmatige werk en geeft ons zo wat meer ruimte om elkaar te zien. We voelen ons daar allebei happy bij en het is meteen een mooie oplossing om de (weekend)drukte aan het water te ontlopen en meer vrijheid in mijn visserij te verkrijgen.
Jezelf warmhouden in de koude en donkere uren is
niet onbelangrijk, een radio is ook heerlijk!
Qua weer had de timing beter gekund. De buienradar zat vol met blauwe vlekjes toen ik onderweg ging naar het water. Na lang twijfelen koos ik er voor om een water te bevissen waar ik afgelopen winter ook instant vis wist te vangen. Het betreft een redelijke plas met een grote karperpopulatie. Aangekomen zag ik de vriendelijke oude man, waar ik al jaren mijn auto op het terrein zet, al staan. Zoals zo vaak stond hij zijn auto te wassen en na ongeveer tien seconden oogcontact riep hij lachend mijn achternaam. Ieder jaar duurt het weer iets langer voor hij me herkent en ik twijfel of het aan de ouderdom van de man ligt of aan mijn uiterlijke veranderingen. De man vroeg me of ik kwam voeren (de zon is net onder). “Ik kom een nachtje vissen” was mijn antwoord en de man begint te glimlachen. Lachend verklaart hij me voor gek en gaat verder met het poetsen van zijn autootje.
Snel werd de tent op zijn plek gezet en ingericht. Mijn doel was om dit alles nog bij daglicht te doen maar helaas geschiedde het uitvaren van de hengels toch in de ingevallen duisternis. Door de ervaring die ik inmiddels op de stek heb opgedaan wist ik echter ook de juiste plekken in het donker zonder moeite te vinden en werd
het aas, vergezeld door wat boiliekruim, naar de stekken gebracht. ?De gekozen dieptes lagen op 7,4 en 8,1 meter en de twee stekken leverden normaliter ongeveer evenveel actie op. Beide hengels waren voorzien van een enkele 20mm tijgernoot
boilie.
Per mobiele telefoon registreerde ik de eerste officiële visvermelding in het
nieuwe live topic op het forum en kort daarna zou ook de eerste live registratie van een vangst worden gedaan vanaf mijn stek. Rond 21:15 uur sloeg de linker hanger tegen de blank en produceerde de Delkim stotterend geluid. Actie!
Een waterig zonnetje doet haar best
Rustig nam ik de tijd om me even goed aan te kleden voor ik de kou in zou stappen. Het is namelijk niet echt bevorderlijk om vanuit een verwarmde tent de koude regen in te duiken als je nog een nacht voor de boeg hebt! De gehaakte vis blijft die vijftien seconden ook nog wel hangen. De lieslaarzen werden vast aangetrokken, de jas dichtgeritst en de muts over het hoofd getrokken. Sneller dan verwacht stond ik dan toch met een de hengel in mijn handen en de vis kwam rustig naar de kant. Blij was ik zeker met mijn voorzorgsmaatregelen want er kwam spontaan natte sneeuw uit de lucht vallen! De schub, een mooie ijsklomp van 6.8 kg, had een opvallende beschadiging/infectie op zijn kop, maar leek verder in uitstekende conditie te zijn. Snel werden er een paar foto’s gemaakt en zwom hij langzaam weer de diepte in.
’s Nachts kelderde de temperatuur tot vlak onder het vriespunt en ook in de tent was het inmiddels alweer flink afgekoeld. De heater staat ’s nachts uit veiligheidsoverwegingen uit (belangrijk!) en de voeten hadden het daardoor even zwaar ondanks de warme slaapzak. Volgende keer toch maar een kruikje meenemen, want die was ik dus wel weer vergeten! Na een uurtje warm worden in de tent werden de luiken weer gesloten en ontwaakte ik rond de klok van negen.
Een ijskoude schub is even de mijne
De wakers hingen nog steeds in hun uitgangspositie en een waterig zonnetje probeerde de omgeving wat sfeer te geven. Dit lukt redelijk en ik lag heerlijk ontspannen van het uitzicht te genieten. Ik besloot de lijnen nog eenmaal uit te varen en te voorzien van vers aas. Het zou echter niets meer helpen want twee uurtjes later werd er ingepakt zodat ik op tijd thuis was voor een warm voetbalmiddagje op de bank. Met een temperatuur rond het vriespunt was ik zeker tevreden met mijn vangst en zal ik deze winter waarschijnlijk nog een paar nieuwe pogingen ondernemen om op die stek vis te vangen.
Dit was de laatste seizoensupdate voor het huidige jaar. In het afgelopen jaar ben ik overgestapt naar andere viswateren en heb ik daar het water langzaam leren kennen. Inmiddels denk ik dat ik voldoende informatie heb om volgend jaar meer vis te kunnen vangen op het water en hopelijk komen de grotere vissen dan ook op de kant. Die hebben de binnenkant van mijn net dit jaar nog niet gezien namelijk!
Ik ben van plan om voor het aankomende jaar een nieuwe serie te schrijven, onder het zelfde concept, maar dan wellicht onder een andere naam. Rest mij jullie ieder geval al een fijne feestdagen wensen en een gelukkig, gezond en visrijk 2012.
Frank Avezaat